Eveltje's blog

Wanneer ik zo eventjes rond kijk op internet, facebook, netlog, men werk, allle in feite overal waar mensen zich "uiten", valt het zo hard op dat veel van die mensen zo verbitterd zijn. Kijk maar eens bij de commentaren op een site zoals HLN. Of statussen op Facebook. Maar dan vraag ik me af waarom in godsnaam die mensen al hun tijd daaraan verspillen... Het is leven is al zo kort, geniet er dan ook van! OK, soms heb je inderdaad veel tegenslagen en lopen bepaalde dingen niet zo goed, dan is het altijd eens nodig je hart te luchten. Maar wanneer je u goed voelt, laat dat dan merken. Kijk bij alles wat je doet of ziet naar de goede dingen. Het is echt niet moeilijk. Zelfs wanneer je bijvoorbeeld moet poetsen kan je denken: achteraf zal het er super mooi uitzien en zal ik me voldaan voelen. Wanneer je echter al op voorhand begint te zuchten, begin er dan gewoon niet aan... Ben ik nu abnormaal dat ik me daar zo aan kan storen? Geen idee, maar maybe just that's the way life i...

Heel men leven heb ik je gekend als die oude wijze bompa. Niet de zotte bompa maar een bompa die me de wijsheden van het leven bijbracht. Je hebt een zwaar leven gehad, je hebt de oorlog meegemaakt, droevige en shockerende dingen gezien. Dat merk ik aan je bompa... maar dat maakt je net zo speciaal. Want je praat er toch graag over, je kon me in detail alles navertellen. Met spijt in je stem maar met herinneringen die jouw zijn bijgebleven en deel uitmaakten van je leven. En hoe je dan later opzichter in de mijn werd, hard werken voor je gezin, dat stond voor jou centraal. Je kinderen hebben nooit iets te kort gehad. En je kleinkinderen konden veel van jou leren. Nu ben je er niet meer, je bent op een plaats waar je waarschijnlijk rust hebt gevonden na een bewogen 85 jaar. Ook al woonde je ver van mij, je was altijd wel in mijn gedachten en in men hart. Daar ben je nu nog steeds. Ik hoopte altijd dat je mijn eerste kindje zou zien voor je je ogen voorgoed ging sluiten. Mijn droom is ni...