Het is tijd
In mijn vorig blogbericht kon je lezen over mijn oma. Over de 2 kankers die langzaam haar lichaam overnemen... De laatste weken ging het echter alleen maar slechter en slechter. Ze is nu 10 kilo afgevallen en ze wint de strijd niet meer tegen de ziekte. Ze wordt zwakker met de dag en heeft voor alles hulp nodig van een derde persoon. Ze kan niet meer eten, want alles geeft ze terug over. Daarom heeft ze gisteren beslist dat het genoeg is geweest. Ze wil in waardigheid sterven, nu dat ze ook nog helder van geest is. Dus heeft ze euthanasie aangevraagd... Deze is ondertussen ook goedgekeurd door de arts. Begin januari zullen haar 4 kinderen en de metekinderen erbij moeten zijn. Zij is mijn meter en er wordt dus verwacht dat ik ook bij haar zal moeten zijn voor het afscheid. Hoe graag ik ook bij haar wil zijn tot de laatste momenten, ik vrees dat ik dit niet zal aankunnen. Ik zal ofwel instorten, ofwel gewoon de kamer moeten verlaten. Het zal ook een beeld zijn dat voor de rest van...