Doe ik het wel goed?
Is het normaal dat ik als moeder soms het bos door de bomen niet meer zie? Het is weer zo'n dag waar ik oneindig aan het denken ben aan hoe ik een betere moeder kan zijn en of ik soms de reden ben waarom Yen is hoe hij is. Heb ik ergens steken laten vallen of doe ik gewoon mijn best niet? Door zijn autisme zijn de dagen met hem altijd zeer gevuld maar ook zeer geladen. Alles, maar ook echt alles moet gepland, georganiseerd en vooral voorspelbaar zijn. Maar helaas is zo leven in deze realiteit zo goed als onmogelijk. In het leven gebeuren nu eenmaal dingen onverwacht en is het zeer moeilijk om daarop in te spelen. Is dit nu net één van de dingen waar Yen helemaal niet mee om kan. Elke verandering die niet gepland is zorgt al heel snel voor een gigantische woedebui. In deze momenten kan Yen dan ook helemaal buiten zichzelf gaan. Plots is Yen, Yen niet meer... Je ziet een volledig ander persoontje naar buiten komen die er wel hetzelfde uit ziet, maar die zich gedraagt als een kl...