Het leven is oneerlijk
Vorige zondag hadden we zin om er een gezellig dagje van te maken. Eerst inkopen gaan doen en dan een toertje gaan doen met de auto. Men schat kwam in de auto op het idee om lekkere wullkoks te gaan eten aan de kust.
In de winkel, zo'n kleine spar in een boerendorpje die als enige open is op zondag, zijn we onze spullekes aan het bijeenrapen, tot plots mijn GSM afgaat... "Mama" zie ik staan op het schermpje. Ik vond het al raar dat ze mij plots belde, want heel vaak gebeurd dat eigenlijk niet. Ik neem de telefoon op en het eerste wat ze zegt is "mama heeft slecht nieuws". Zeer hatelijk als mensen dat zeggen, dan krijg je direct een slecht gevoel want je weet dat er iets zal volgen dat je niet leuk vindt. Vervolgens gaat ze verder "mijn vriend heeft het uitgemaakt". Op dat moment weet je gewoon even niet wat te zeggen.
Even terzijde... Mijn mama is bij die vriend samen gaan wonen op het moment dat ik ging samen wonen met mijn vriend in januari. Omdat die vriend alles al had staan had ze haar meubels aan ons gegeven. Waar ik haar heel dankbaar voor ben aangezien we anders een stuk meer kosten gingen gehad hebben. Nuja, ze verandert van werk, richting Antwerpen, zodat ze dichter bij Middelburg zat waar haar vriend woont en waar zij dus ging intrekken.
Dus je kan waarschijnlijk wel begrijpen wat een gevolgen haar bericht had aan de telefoon. Ze staat letterlijk op straat, zonder meubels, geen huis om in te wonen.
Ik had zo'n zin om naar die vriend te rijden en hem de huid vol te schelden. Hoe kan je als mens zo iets aandoen aan iemand anders als je een beetje respect hebt?
Ik voelde zo mee met mijn mama, ik had zin om te wenen, dus het eerste wat ook in de gedachten kwam van mij en mijn vriend was om haar zo vlug mogelijk te zien.
Ze was die dag naar haar zus gegaan in Westende, waar ze goed opgevangen werd. Dus onmiddelijk zijn wij richting Westende gereden om haar zo veel mogelijk te steunen. Dat is wat ze echt nodig had! Ze heeft het geluk niet aan haar kant en soms is het leven echt oneerlijk. Ik weet zeker dat ze hem enorm graag zag en dan breekt hij haar hart op die manier... Zeker als je weet dat de reden die hij gaf was: "je bent niet gezond genoeg voor mij". Komaan, dat kan hij nu toch echt niet menen.
Daar gaat de wijsheid: "ik steun je in ziekte en gezondheid" (wetende dat hij zelf kanker heeft gehad en mijn mama hem elke dag heeft gesteund".
Ik wens mijn mama hierbij ook veel beterschap, veel geluk en voorspoed. Ze mag zeker en vast weten dat ze altijd op mij kan rekenen in deze moeilijke periode voor haar.
Ik staar in de verte
Ik zie je, voel je lach, je warmte
We zijn weer terug bij het begin
Een glimlachje op mijn gezicht
Vele tranen binnen in
Je vergeeft de wrede toekomst
Door een lief, klein, schuin gebaar
Het belet je te leven
Oh wee, als je durft op te geven
We houden van je, allemaal
Over leven is ons ideaal!
In de winkel, zo'n kleine spar in een boerendorpje die als enige open is op zondag, zijn we onze spullekes aan het bijeenrapen, tot plots mijn GSM afgaat... "Mama" zie ik staan op het schermpje. Ik vond het al raar dat ze mij plots belde, want heel vaak gebeurd dat eigenlijk niet. Ik neem de telefoon op en het eerste wat ze zegt is "mama heeft slecht nieuws". Zeer hatelijk als mensen dat zeggen, dan krijg je direct een slecht gevoel want je weet dat er iets zal volgen dat je niet leuk vindt. Vervolgens gaat ze verder "mijn vriend heeft het uitgemaakt". Op dat moment weet je gewoon even niet wat te zeggen.
Even terzijde... Mijn mama is bij die vriend samen gaan wonen op het moment dat ik ging samen wonen met mijn vriend in januari. Omdat die vriend alles al had staan had ze haar meubels aan ons gegeven. Waar ik haar heel dankbaar voor ben aangezien we anders een stuk meer kosten gingen gehad hebben. Nuja, ze verandert van werk, richting Antwerpen, zodat ze dichter bij Middelburg zat waar haar vriend woont en waar zij dus ging intrekken.
Dus je kan waarschijnlijk wel begrijpen wat een gevolgen haar bericht had aan de telefoon. Ze staat letterlijk op straat, zonder meubels, geen huis om in te wonen.
Ik had zo'n zin om naar die vriend te rijden en hem de huid vol te schelden. Hoe kan je als mens zo iets aandoen aan iemand anders als je een beetje respect hebt?
Ik voelde zo mee met mijn mama, ik had zin om te wenen, dus het eerste wat ook in de gedachten kwam van mij en mijn vriend was om haar zo vlug mogelijk te zien.
Ze was die dag naar haar zus gegaan in Westende, waar ze goed opgevangen werd. Dus onmiddelijk zijn wij richting Westende gereden om haar zo veel mogelijk te steunen. Dat is wat ze echt nodig had! Ze heeft het geluk niet aan haar kant en soms is het leven echt oneerlijk. Ik weet zeker dat ze hem enorm graag zag en dan breekt hij haar hart op die manier... Zeker als je weet dat de reden die hij gaf was: "je bent niet gezond genoeg voor mij". Komaan, dat kan hij nu toch echt niet menen.
Daar gaat de wijsheid: "ik steun je in ziekte en gezondheid" (wetende dat hij zelf kanker heeft gehad en mijn mama hem elke dag heeft gesteund".
Ik wens mijn mama hierbij ook veel beterschap, veel geluk en voorspoed. Ze mag zeker en vast weten dat ze altijd op mij kan rekenen in deze moeilijke periode voor haar.
Ik staar in de verte
Ik zie je, voel je lach, je warmte
We zijn weer terug bij het begin
Een glimlachje op mijn gezicht
Vele tranen binnen in
Je vergeeft de wrede toekomst
Door een lief, klein, schuin gebaar
Het belet je te leven
Oh wee, als je durft op te geven
We houden van je, allemaal
Over leven is ons ideaal!
Reacties