Vrouwe Evel, Ik ben een stukje ouder dan u en ik heb ook al mijn moeder moeten afgeven. Mijn vadertje leeft nog. Hij is wat slecht te been, maar in z'n bovenkamer werkt alles nog prima. Innige deeltneming met uw verlies. De Drs.
Hoe gelukkig ik ook ben met dit kleine wezentje in mijn buik, mijn hoofd denkt steeds "alles is toch wel in orde met dit kleintje…?" Het is sterker dan mezelf, de gedachten rollen gewoon mijn hoofd uit. Ik ben in mijn leven nog nooit zo gelukkig geweest als nu. Deze gebeurtenis is precies te mooi om waar te zijn, in de letterlijke betekenis. Mensen die mij goed kennen, weten dat ik weinig geluk gekend heb in mijn leven. Daarom dat ik zo bang ben nu. Is het geluk nu wel eens aan mijn kant, verdien ik dit eindelijk? Ik hoop het echt! Steeds als ik goed nieuws krijg over mijn zwangerschap, loop ik over van geluk, een dragende emotionele last die ik weer kan loslaten. Vandaag las ik een zeer triestig bericht op Facebook van een meisje. Een meisje die 3 weken verder in de zwangerschap was dan mij, is dit kindje verloren in de 17e week…Mijn hart brak in haar plaats. Men zegt dat de eerste 3 maanden de meest cruciale zijn, dat daar de kans om een miskraam te krijgen enorm g...
Dag lieve Opa, waar je ook mag zijn. Ik zeg nog steeds graag "dag opa" in mijn hoofd of zelfs luidop, dat geeft mij het gevoel dat je toch eigenlijk niet volledig weg bent. De reden waarom ik vandaag de moed gevonden heb om eindelijk een berichtje te schrijven over jou is omdat ik gisteren voor het eerst terug zeer uitgebreid over jou heb kunnen spreken. Ik ben in ben in behandeling bij TOL in Brugge voor traumatherapie en spontaan kwam jij gisteren ter sprake als mijn rots in de branding, de persoon die er altijd voor mij geweest is sinds ik een klein meisje was. Ik heb daar, sinds jouw overlijden op 1 juli dit jaar, voor de tweede keer geweend. Al de weken en maanden na jouw overlijden heb ik de tranen tegengehouden, bang dat het niet meer ging stoppen. Maar ik heb het laten gaan gisteren en het heeft mij deugd gedaan... Deugd gedaan om te wenen maar ook deugd gedaan doordat ik terug zo'n mooie woorden over jou kon delen met iemand. Soms moet je even door de tranen om ...
Ik heb er altijd enorm van genoten om te schrijven. Zelf ben ik (denk ik) niet in staat een boek te schrijven, ik heb er het helaas het geduld niet voor. Alhoewel ik het toch ooit eens in mijn leven wil wagen... Op dit moment voel ik mij nog te jong om een boek te schrijven, ik zou er mijn prioriteit niet op kunnen stellen. Maar gelukkig zijn er duizend en 1 alternatieven als je graag van schrijven houdt. Bloggen bijvoorbeeld! Wat ben ik blij dat ik deze blog ooit heb gecreƫerd. Je hebt er geen verplichtingen aan en er komt niemand zagen over wat ik allemaal graag wil neerpennen. Ik kan er mijn gevoelens in kwijt op een toch interactieve en leuke manier. Bloggen op een blogsite! Lang ben ik administrator geweest op verschillende sites. In de eerste plaats was dit op http://www.zattemadammen.be/ en vervolg zijn we dan zelf een site gestart http://www.elsibel.com/ . Ik vond dit enorm leuk om te doen, om mijn interesses te delen met andere mensen. Het kon mij dan ook geen zak ...
Reacties
Ik ben een stukje ouder dan u en ik heb ook al mijn moeder moeten afgeven. Mijn vadertje leeft nog. Hij is wat slecht te been, maar in z'n bovenkamer werkt alles nog prima.
Innige deeltneming met uw verlies.
De Drs.