Kindjes en zo
Veel hebben mensen tegen mij gezegd "je weet niet wat het is om kinderen te hebben, tot je ze effectief hebt". En dan dacht ik altijd, jaja dat zal wel... Maar inderdaad, wat een verschil! Als ik nu denk aan hoe ik mijn leven geleid heb voordat Yen ter wereld is gekomen, dan kan ik mij dat bijna niet meer inbeelden. Vooral zorgeloos, lui, vrij, enz... Maar ook vooral inhoudsloos! Nu dat Yen er is hebben mijn dagen echt hun nut. Ik leef nu voor iemand! Om een klein mensje de waarden en normen van het leven bij te brengen. Ik leer een wezen wat goed en slecht is, ik draag bij tot het "maken" van een goede persoon! En ook zowel omgekeerd ken je een ongekende liefde van je baby. Nooit heeft iemand jou zo hard nodig gehad als dit kindje. Ik moet toegeven dat sommige dagen enorm vermoeiend zijn en dat je soms even denkt, oef hij is gaan slapen. Ik kan eventjes tot adem komen. Maar toch zijn we dan weer ongeduldig om die lieve zoon uit bed te halen 's morgens of om erachter te gaan bij de crèche.
Zou ik ook willen terugkeren naar het zorgeloze leventje dat ik voordien had? Nooit! Ik heb bij mezelf ontdekt dat ik best wel een goede moeder kan zijn. Ik heb talenten bij mezelf ontdekt, die ik anders nooit had geweten. Ik ben volledig opengebloeid door gewoon moeder te zijn en lief te hebben. Als je dan hoort van een collega dat je volwassener en meer verantwoordelijkheidsgevoel hebt gekregen na 5 maanden afwezigheid, dan wil dat volgens mij toch wel iets zeggen... Een kindje verandert je leven, het smijt je leven volledig overhoop. Maar als je het mij vraagt is dit enkel in de goede zin!
Ik had het altijd moeilijk om met kindjes om te gaan van anderen, het voelde niet vertrouwd aan en ik was dan ook bang dat ik hetzelfde gevoel ging hebben bij Yen. Niets is minder waar, een eigen kind gaat boven alles en de connectie die je daarmee hebt kan je met niets vergelijken.
Ik voel mij dan ook de gelukkigste mama in de wereld doordat ik ook een grote steun en toeverlaat heb van mijn vriend. Het verbaast mij hoe goed onze relatie is, wij hebben amper woorden en komen perfect overeen indien het over Yen gaat. Wat wil een mens meer?
Ik kan nog uren verder schrijven over Yen, maar ik wil enkel de speciale momenten neertypen zodat het geen overvloed wordt van postjes over mijn zoon.
Zou ik ook willen terugkeren naar het zorgeloze leventje dat ik voordien had? Nooit! Ik heb bij mezelf ontdekt dat ik best wel een goede moeder kan zijn. Ik heb talenten bij mezelf ontdekt, die ik anders nooit had geweten. Ik ben volledig opengebloeid door gewoon moeder te zijn en lief te hebben. Als je dan hoort van een collega dat je volwassener en meer verantwoordelijkheidsgevoel hebt gekregen na 5 maanden afwezigheid, dan wil dat volgens mij toch wel iets zeggen... Een kindje verandert je leven, het smijt je leven volledig overhoop. Maar als je het mij vraagt is dit enkel in de goede zin!
Ik had het altijd moeilijk om met kindjes om te gaan van anderen, het voelde niet vertrouwd aan en ik was dan ook bang dat ik hetzelfde gevoel ging hebben bij Yen. Niets is minder waar, een eigen kind gaat boven alles en de connectie die je daarmee hebt kan je met niets vergelijken.
Ik voel mij dan ook de gelukkigste mama in de wereld doordat ik ook een grote steun en toeverlaat heb van mijn vriend. Het verbaast mij hoe goed onze relatie is, wij hebben amper woorden en komen perfect overeen indien het over Yen gaat. Wat wil een mens meer?
Ik kan nog uren verder schrijven over Yen, maar ik wil enkel de speciale momenten neertypen zodat het geen overvloed wordt van postjes over mijn zoon.
Een wonderkind mijn kind!
Reacties