Elke moeder is de beste moeder
Sommige mensen zijn rationeel, andere emotioneel of de ene heeft een combinatie van de 2. Ik ben best wel rationeel aangelegd. In de zin van dat ik in bepaalde situaties mijn keuzes kan baseren eerder op mijn "verstand" dan op mijn gevoel. En dan is dat op gebied van financiële kwesties, werk en dus ook familie. Yen behoort dus ook tot familie.
Ik kan hier dus spreken over de situatie toen Yen is het ziekenhuis lag een paar weken geleden. Om even kort samen te vatten... Yen was al 2 weken aan het hoesten, 2 maal naar de huisarts geweest maar die had ons aangeraden ons niet ongerust te maken zolang Yen geen koorts had. De zondag is heeft hij heel de dag gekrijst, 's morgens koorts van 38.5, maar helaas tegen de middag al gestegen naar 41... Dan gaat je hart toch enorm te keer als moeder. Wij onmiddellijk naar de spoed gereden en de conclusie was dat hij sowieso daar moest blijven tot hij beter was. Dus de eerste vraag die men dan stelt is: En wilt u een kamer voor moeder en kind? Eerlijk gezegd, neen... Ik wil graag mijn goede nachtrust hebben om er dan overdag 100% te staan voor mijn kind. Ik heb dan ook geen enkel moment van zijn bed geweken van 's morgens 07.00u tot 21.00u (als hij ging slapen). Enkel dus naar huis om in mijn eigen bed te slapen.
Ben ik nu zo een slechte en verschrikkelijke moeder dat ik deze keuze heb durven maken?? Neen!! Zoals al eerder vermeld ben ik rationeel ingesteld, maar daarvoor zie ik mijn zoon niet minder graag potverdorie. Waarom deze reactie? Omdat andere moeders die dan eerder emotioneel van aard zijn mij persoonlijk hiervoor hebben aangevallen. Want waar zat ik toch met mijn gedachten om die keuze te maken? Wel, dan heb ik een boodschap... Elke moeder is een perfecte moeder voor haar eigen kind / kinderen. Respecteer elkaars opvoeding en persoonlijke situaties. De wereld zou een mooiere plaats zijn als men respectvoller zou zijn tegenover elkaar.
Als ik mijn manneke gelukkig zie, dan weet ik dat ik goed bezig ben. Proud to be mommy :)
Ik kan hier dus spreken over de situatie toen Yen is het ziekenhuis lag een paar weken geleden. Om even kort samen te vatten... Yen was al 2 weken aan het hoesten, 2 maal naar de huisarts geweest maar die had ons aangeraden ons niet ongerust te maken zolang Yen geen koorts had. De zondag is heeft hij heel de dag gekrijst, 's morgens koorts van 38.5, maar helaas tegen de middag al gestegen naar 41... Dan gaat je hart toch enorm te keer als moeder. Wij onmiddellijk naar de spoed gereden en de conclusie was dat hij sowieso daar moest blijven tot hij beter was. Dus de eerste vraag die men dan stelt is: En wilt u een kamer voor moeder en kind? Eerlijk gezegd, neen... Ik wil graag mijn goede nachtrust hebben om er dan overdag 100% te staan voor mijn kind. Ik heb dan ook geen enkel moment van zijn bed geweken van 's morgens 07.00u tot 21.00u (als hij ging slapen). Enkel dus naar huis om in mijn eigen bed te slapen.
Ben ik nu zo een slechte en verschrikkelijke moeder dat ik deze keuze heb durven maken?? Neen!! Zoals al eerder vermeld ben ik rationeel ingesteld, maar daarvoor zie ik mijn zoon niet minder graag potverdorie. Waarom deze reactie? Omdat andere moeders die dan eerder emotioneel van aard zijn mij persoonlijk hiervoor hebben aangevallen. Want waar zat ik toch met mijn gedachten om die keuze te maken? Wel, dan heb ik een boodschap... Elke moeder is een perfecte moeder voor haar eigen kind / kinderen. Respecteer elkaars opvoeding en persoonlijke situaties. De wereld zou een mooiere plaats zijn als men respectvoller zou zijn tegenover elkaar.
Als ik mijn manneke gelukkig zie, dan weet ik dat ik goed bezig ben. Proud to be mommy :)
Reacties