Hoe gelukkig ik ook ben met dit kleine wezentje in mijn buik, mijn hoofd denkt steeds "alles is toch wel in orde met dit kleintje…?" Het is sterker dan mezelf, de gedachten rollen gewoon mijn hoofd uit. Ik ben in mijn leven nog nooit zo gelukkig geweest als nu. Deze gebeurtenis is precies te mooi om waar te zijn, in de letterlijke betekenis. Mensen die mij goed kennen, weten dat ik weinig geluk gekend heb in mijn leven. Daarom dat ik zo bang ben nu. Is het geluk nu wel eens aan mijn kant, verdien ik dit eindelijk? Ik hoop het echt! Steeds als ik goed nieuws krijg over mijn zwangerschap, loop ik over van geluk, een dragende emotionele last die ik weer kan loslaten. Vandaag las ik een zeer triestig bericht op Facebook van een meisje. Een meisje die 3 weken verder in de zwangerschap was dan mij, is dit kindje verloren in de 17e week…Mijn hart brak in haar plaats. Men zegt dat de eerste 3 maanden de meest cruciale zijn, dat daar de kans om een miskraam te krijgen enorm g...
Reacties