Een afscheidsbrief voor juf Céline


Dag juffrouw Celine!
 
Zomaar eventjes een klasje overnemen in het midden van het schooljaar… Dat is niet evident, zeker niet als beginnende leerkracht. Maar je bent daar met veel moed en zelfvertrouwen aan begonnen! De kindjes waren even verloren, plotseling juffrouw Ans weg en dan een nieuwe juf. Eventjes toch aanpassen. Maar je hebt van elk kindje heel rap het hartje gewonnen.

En zo ook die van Yen! We hadden natuurlijk eerst schrik als ouders, je weet wel, Yen en verandering... Het is meestal geen goede combinatie. We hielden de eerste dagen ons hart vast. In het begin was het wat zoeken voor mij om een goede communicatie te hebben. Maar langzaamaan is dat enorm gegroeid en konden we heel goed praten met elkaar. Ik zag dat je zo hard je best deed voor Yen en dat deed mij zo’n deugd. Zo’n jonge juf, maar toch al zoveel moed. En ik durf zeker zeggen dat kindjes zoals Yen niet makkelijk zijn. Je moet als juf daar je weg in vinden, er moet heel wat motivatie zijn. Maar lukte het niet, dan probeerde je iets anders tot je de manier gevonden had om Yen gelukkig te maken. En daarvoor zullen we je altijd heel dankbaar zijn.
Ik denk dat je best mag zeggen dat jij een topjuf bent, je staat in het begin van je carrière, maar ik geloof ten zeerste dat jij in het schoolgebeuren nog een mooie carrière zal opbouwen. Heel veel kindjes zullen veel van je opsteken en denken “Amaai, wat is dit een leuk schooljaar geweest”. Het is ook super goed nieuws dat je nog een jaartje extra op de mozaïek zal blijven. Zo zullen wij en Yen je af en toe nog eens zien en kunnen we je laten weten hoe het met onze zoon gaat.

Bedankt voor alles wat je voor onze zoon gedaan hebt. Opnieuw kunnen we zeggen dat juffen op deze school een dikke pluim verdienen voor alle inzet voor kindjes die speciale aandacht nodig hebben. Zo hoort het te zijn! Dus bij deze, dikke pluim voor jou Céline!

Heel veel dank van Frederik, Evelien
en natuurlijk een dikke zoen van Yen!


Reacties

Populaire posts van deze blog

Write it down

Het verlies van een beste vriend

Noem mij maar een lastige moeder...