Eveltje's blog

Gisteren, ik was in thuiswerk en Yen zou deze week een volledige week terug naar het Speelhuisje gaan, ging mijn telefoon rond 11u15. Yen was daar toen reeds een 2 tal uur. Ik neem op "Hallo, met Evelien". "Ja, het hier met Björn van het Speelhuisje...". Eventjes stilte en ondertussen hoor ik Yen op de achtergrond tieren, roepen en schreeuwen. "Mja, je hoort het wel voor wat ik bel hé, Yen is in crisis aan het gaan". Mijn hart slaat weer een slag over, "Oké, ik kom hem direct halen". Mijn gedachten slaan weer op hol en ik vraag mij af wat er gebeurd is. Waarom heeft hij het zo moeilijk? Ik neem mijn tas, ik vergeet zelfs mijn raam toe te doen en vertrek met mijn auto richting St-Kruis. Een rit van 10 minuten die nu toch wel een stuk langer duurde. Bij het aankomen in het speelhuisje staan ze me al op te wachten aan de deur. En student doet open en ik vraag of ik naar binnen mag. Ter info, nu met de huidige Coronamaatregelen mag je als ouder het...

Ik vraag mij af of de "noodregering" van Wilmes ooit heeft stilgestaan wat het gevolg ging zijn bij het sluiten van de scholen? Volgens mij zijn de kinderen en jongeren die extra hulp nodig hebben aan hun aandacht ontsnapt, want er werd nooit een onderscheid gemaakt tussen het reguliere onderwijs en het buitengewoon onderwijs. Weet je, het is misschien voor de hand liggend wat ik ga zeggen, maar er is een reden waarom er een verschil bestaat... Sommige kinderen hebben een meer individuele aanpak nodig dan een ander kind en kunnen die vinden in de vele types in het buitengewoon onderwijs. Zowel een meer individuele aanpak alsook aangepaste therapie en opvolging. Mijn zoon volgt buitengewoon onderwijs in het type 9, of autisme (ASS). Wat hij (en deze kinderen) vooral nodig heeft is structuur, duidelijkheid, voorspelbaarheid en een zeer individuele aanpak en visie. Daarnaast krijgt hij ook ergotherapie en individuele gesprekken waar ze aan bepaalde problematieken werken. Elke ...