Eveltje's blog

Nu en dan houd ik jullie op de hoogte van de boeken die ik dagelijks lees. Het is nu toch al een tijdje geleden dat ik hierover nog iets geschreven had. Dit had uiteraard verschillende redenen, zoals een te kort aan tijd, geen interessante boeken (of het toch niet waard er iets over te schrijven) enz... Onlangs vond ik in de Standaard Boekhandel, jaja mijn vast stekje om rond te neuzen, een boek in afprijzing. Niet zomaar een boek, maar blijkbaar een boek die deel uitmaakt van een hele reeks. De aardkinderen, geschreven door Jean M. Auel... Misschien zal je dit verbazen, maar ik had nog nooit eerder van deze reeks of van deze schrijver gehoord. Mijn eerste idee was: "Een boek in promotie!". En eerlijk gezegd, ik had toen nooit verwacht dat ik deze reeks in mijn top 5 ging plaatsen. Wat heb ik toen een goede keuze gemaakt! Het eerste boek " De stam van de holenbeer " neemt je mee in de historische wereld van de oermensen. Je maakt kennis met Ayla, een nogal ...

Soms vraag ik mij af of het een handicap is als je van nature uit een stil persoon bent? Sociaal zijn heeft natuurlijk veel voordelen. Je maakt vlugger contact met mensen en waarschijnlijk ook veel vlugger nieuwe vrienden, alhoewel dit laatste ook met sociale vaardigheden te maken heeft. Wanneer mensen in een groep zitten is het altijd zeer duidelijk wie de stille persoon is, want die wordt meestal ook gewoon genegeerd of zelfs raar bekeken. Maar is het dan zo verkeerd om stil te zijn? Ik stel mezelf die vraag omdat ik zelf ook zo ben. Ik ben een rustig meisje en heb gewoon niet altijd de nood om te praten. Ik kan ook gewoon genieten door te luisteren (wat ook niet iedereen goed kan). Ik observeer mensen zeer graag. Wanneer ik bijvoorbeeld op een terrasje zit, amuseer ik mij kostelijk door naar voorbijgangers te kijken (wat je soms toch ziet lopen...). Maar mijn stil zijn wordt helaas zo weinig geapprecieerd. Mensen hebben zelfs de neiging om onmiddelijk hun oordeel te vellen ove...

Lange tijd heb ik hier niets meer op gezet. Na het overlijden van mijn oma, heb ik een moeilijke periode doorgaan. Ik heb nog nooit iemand zien sterven, echt zien sterven dan. Maar de dagen voor het sterven zien er even verschrikkelijk uit. Ik heb men oma gezien 2 dagen voordat ze haar ogen gesloten heeft. Haar mond lag open, er kwam een zeer eng geluid uit. Ze was zo mager... Niet meer de oma die kende. Ze reageerde op men stem, in hoeverre dit ze nog kon. Dit beeld is zeer lang door mijn hoofd blijven spoken, ik droomde er zelfs van. Tot het op een bepaald moment is opgehouden... Wat ik steeds een toeval heb gevonden en nog steeds niet begrijp zijn 2 specifieke gebeurtenissen die dag. We zaten in de kamer, aan het bed van men oma, tot op een bepaald moment we muziek horen. Ik ga naar buiten en ik zie een orkest staan op de gang. Het was die dag enkele dagen voor nieuwjaar. Het orkest wou met hun muziek de mensen een hart onder de riem steken, die het moeilijk hadden. Muziek voor de...

Slaap nu maar zacht lieve oma. Zeg je ook hallo tegen bompa van me? Ooit komen we elkaar weer tegen, daar mag je zeker van zijn. Liefs, je metekindje.

Verdriet, dood, afzien, lijden, begrafenis, wenen, depressief, leeg, zwart, gemis, rouwen, ... VS Feestdagen, Kerstmis, nieuwjaar, feesten, drank, dronken, lachen, cadeautjes, vuurwerk, ... Het is verdomd moeilijk om mij op dit moment gewoon " gewoon " te voelen. Ik vond deze foto op het internet, het verbaasd mij dan ook hoe dicht deze foto overeenstemt met mijn gevoelens op dit moment.