Eveltje's blog

In mijn vorig blogbericht kon je lezen over mijn oma. Over de 2 kankers die langzaam haar lichaam overnemen... De laatste weken ging het echter alleen maar slechter en slechter. Ze is nu 10 kilo afgevallen en ze wint de strijd niet meer tegen de ziekte. Ze wordt zwakker met de dag en heeft voor alles hulp nodig van een derde persoon. Ze kan niet meer eten, want alles geeft ze terug over. Daarom heeft ze gisteren beslist dat het genoeg is geweest. Ze wil in waardigheid sterven, nu dat ze ook nog helder van geest is. Dus heeft ze euthanasie aangevraagd... Deze is ondertussen ook goedgekeurd door de arts. Begin januari zullen haar 4 kinderen en de metekinderen erbij moeten zijn. Zij is mijn meter en er wordt dus verwacht dat ik ook bij haar zal moeten zijn voor het afscheid. Hoe graag ik ook bij haar wil zijn tot de laatste momenten, ik vrees dat ik dit niet zal aankunnen. Ik zal ofwel instorten, ofwel gewoon de kamer moeten verlaten. Het zal ook een beeld zijn dat voor de rest van...

Een maand geleden werden er 2 kankers ontdekt bij mijn oma. Ze is nu 82 jaar oud en zal dus door de hoge leeftijd deze kanker niet meer overwinnen. De dokters zijn niet zeker of ze het eindje van dit jaar nog kan halen. Ze kunnen enkel nog bestraling geven om voor haar de pijn wat te verlichten. Ze heeft een mooie leeftijd kunnen bereiken, maar dit wil niet zeggen dat ik daar niet onder lijd om haar te zien aftakelen. Ik wil haar dan ook herinneren als die gezellige, gezonde, kloeke oma... Gelukkig kan ze er zelf zeer goed mee om gaan. Sinds ze klein was, is mijn oma zeer katholiek. Zoals je ook al eerder in mijn blog kon lezen is mijn opa (haar man dus) begin dit jaar overleden, ze waren tientallen jaren getrouwd. Zij is er nu van overtuigd dat ze bij haar overlijden opnieuw bij hem zal kunnen zijn. Daarom zal ze volgens mij ook niet meer vechten, ze heeft er haar bij neergelegd. Maar ze heeft uiteraard ook haar angsten, angst om de pijn die nog zal moeten komen. Daarom is de boods...

Ik heb er altijd enorm van genoten om te schrijven. Zelf ben ik (denk ik) niet in staat een boek te schrijven, ik heb er het helaas het geduld niet voor. Alhoewel ik het toch ooit eens in mijn leven wil wagen... Op dit moment voel ik mij nog te jong om een boek te schrijven, ik zou er mijn prioriteit niet op kunnen stellen. Maar gelukkig zijn er duizend en 1 alternatieven als je graag van schrijven houdt. Bloggen bijvoorbeeld! Wat ben ik blij dat ik deze blog ooit heb gecreëerd. Je hebt er geen verplichtingen aan en er komt niemand zagen over wat ik allemaal graag wil neerpennen. Ik kan er mijn gevoelens in kwijt op een toch interactieve en leuke manier. Bloggen op een blogsite! Lang ben ik administrator geweest op verschillende sites. In de eerste plaats was dit op http://www.zattemadammen.be/ en vervolg zijn we dan zelf een site gestart http://www.elsibel.com/ . Ik vond dit enorm leuk om te doen, om mijn interesses te delen met andere mensen. Het kon mij dan ook geen zak ...

De laatste tijd vond ik zeer weinig boeken die mij aanspreken. Normaal gezien wanneer ik de ECI ontvang of naar de Standaard Boekhandel ga dan weet ik meestal onmiddelijk welk boek ik wil kopen. Soms zelfs al van weken op voorhand. Dan ben ik al op zoek naar een nieuw boek terwijl ik nog bezig ben in een ander. Maar helaas, vorige week kon ik echt niets vinden. In een laatste hoop ben ik toch nog eens naar de Standaard boekhandel gegaan. (Zeer handig die nieuwe winkel in het station van Brugge) Tijdens mijn mini wandeling in de boekhandel trok welgeteld 1 boek toch mijn aandacht. Maar toch was ik niet zo overtuigd. Het boek zag er zo groen uit... In eerste instantie leek het mij eerder een jeugdboek. Maar waarom ligt dit dan bij de categorie "Roman" in de volwassenafdeling? Enkel en alleen daarom intrigeerde het mij wel. Oh, er plakt een stickertje op: "internationale bestseller" (zeer slecht kan het al niet zijn, toch?) Dit vertelde de achterkant van het boek ...

Soms heb je wat tijd te veel of begin je gewoon te dagdromen. Op deze momenten stel ik mij vaak zoveel vragen waar ik geen antwoord op weet, maar ik vind het gewoon enorm fascinerend om over alles na te denken. Enkele voorbeelden over vragen die ik mezelf vaak stel: Waarom zitten spinnen altijd in een WC kamertje (zoveel is er daar echt niet te beleven)? Waarom heeft een mens oorlellen gekregen (heeft dit lang geleden misschien een nut gehad)? Waarom zijn planten en bomen over het algemeen groen (waarom niet blauw of rood)? Zal men ooit in de tijd kunnen reizen? En zo ja, zouden de mensen van de toekomst ons nu dan niet komen bezoeken? Hoe groot is het heelal? Is het dan effectief oneindig? Zo nee, wat is er dan nog? Welk nut heeft een mug (buiten het lastig vallen van mensen)? Waarom worden anderstalige boeken altijd in het Hollands vertaald? Zou Vlaanderen ooit terug kunnen samen komen met Nederland? Zo ja, wat met de koningshuizen? Hoeveel snot zou een mens...

Meisjes wandelen op straat met hun nieuwste zomerkleren. Korte fleurige rokjes, een bijpassend topje. De mannen genieten in een korte short op een terrrasje. Mensen gaan naar het strand om weer een mooi bruin kleurtje te krijgen. Kinderen spelen in het zwembad en genieten daarna van een lekker ijsje. Het is zomer en dat merk je. Iedereen loopt er gelukkig bij en geniet van deze periode. Wat zou ik mij op dit moment graag isoleren van deze wereld. Want voor mij is dit de hel... Ik heb dit nog niet vermeld op mijn blog, maar reeds mijn geboorte lijd ik aan 2 chronische ziektes die helaas ongeneesbaar zijn, enkel behandelbaar (en dan nog). Namelijk atopisch exceem en astma. Vooral het eerste maakt voor mij van de zomer een hel. Daarnaast heb ik ook nog de pech van zonnealergie te hebben. En de combinatie van deze 2 "ziektes" zijn helaas rampzalig in deze warme dagen. Het begint met blaasjes die zich vormen op plaatsen waar de zon mijn huid heeft aangeraakt. Vervolgens k...

Normaal gezien ben ik iemand die steeds fantasieboeken leest. Ik heb er al tientallen verslind, waaronder de reeks van Harry Potter, de Eragon boeken, Lord of the Rings en ga zo maar door. Nu stond ik vorige week in de Standaard boekhandel aan het station hier in Brugge en mijn oog voel op het boek "Duizend schitterende zonnen". De voorkant van het boek intrigeerde mij, waarom weet ik niet. Een vrouw op slippers, gehuld in een boerka, wandelend in de woestijn. Uit nieuwsgierigheid ben ik de achterkant beginnen lezen, maar dat zei me op dat moment niet veel. "De ongeschoolde Mariam uit Afghanistan wordt op haar vijftiende uitgehuwelijkt aan de dertig jaar oudere Rasheed. Twintig jaar later komt de mooie Laila in hun leven, wanneer Rasheed de zwaargewonde vrouw na een raketaanval uit het puin redt. Wanneer Laila herstelt, hoopt Rasheed dat ze met hem wil trouwen en hem, in plaats van de onvruchtbare Mariam, een kind kan geven. Eerst is Mariam achterdochtig, maar dan gr...

Vorige zondag hadden we zin om er een gezellig dagje van te maken. Eerst inkopen gaan doen en dan een toertje gaan doen met de auto. Men schat kwam in de auto op het idee om lekkere wullkoks te gaan eten aan de kust. In de winkel, zo'n kleine spar in een boerendorpje die als enige open is op zondag, zijn we onze spullekes aan het bijeenrapen, tot plots mijn GSM afgaat... "Mama" zie ik staan op het schermpje. Ik vond het al raar dat ze mij plots belde, want heel vaak gebeurd dat eigenlijk niet. Ik neem de telefoon op en het eerste wat ze zegt is "mama heeft slecht nieuws". Zeer hatelijk als mensen dat zeggen, dan krijg je direct een slecht gevoel want je weet dat er iets zal volgen dat je niet leuk vindt. Vervolgens gaat ze verder "mijn vriend heeft het uitgemaakt". Op dat moment weet je gewoon even niet wat te zeggen. Even terzijde... Mijn mama is bij die vriend samen gaan wonen op het moment dat ik ging samen wonen met mijn vriend in januari. Omdat di...

Wanneer ik zo eventjes rond kijk op internet, facebook, netlog, men werk, allle in feite overal waar mensen zich "uiten", valt het zo hard op dat veel van die mensen zo verbitterd zijn. Kijk maar eens bij de commentaren op een site zoals HLN. Of statussen op Facebook. Maar dan vraag ik me af waarom in godsnaam die mensen al hun tijd daaraan verspillen... Het is leven is al zo kort, geniet er dan ook van! OK, soms heb je inderdaad veel tegenslagen en lopen bepaalde dingen niet zo goed, dan is het altijd eens nodig je hart te luchten. Maar wanneer je u goed voelt, laat dat dan merken. Kijk bij alles wat je doet of ziet naar de goede dingen. Het is echt niet moeilijk. Zelfs wanneer je bijvoorbeeld moet poetsen kan je denken: achteraf zal het er super mooi uitzien en zal ik me voldaan voelen. Wanneer je echter al op voorhand begint te zuchten, begin er dan gewoon niet aan... Ben ik nu abnormaal dat ik me daar zo aan kan storen? Geen idee, maar maybe just that's the way life i...

Heel men leven heb ik je gekend als die oude wijze bompa. Niet de zotte bompa maar een bompa die me de wijsheden van het leven bijbracht. Je hebt een zwaar leven gehad, je hebt de oorlog meegemaakt, droevige en shockerende dingen gezien. Dat merk ik aan je bompa... maar dat maakt je net zo speciaal. Want je praat er toch graag over, je kon me in detail alles navertellen. Met spijt in je stem maar met herinneringen die jouw zijn bijgebleven en deel uitmaakten van je leven. En hoe je dan later opzichter in de mijn werd, hard werken voor je gezin, dat stond voor jou centraal. Je kinderen hebben nooit iets te kort gehad. En je kleinkinderen konden veel van jou leren. Nu ben je er niet meer, je bent op een plaats waar je waarschijnlijk rust hebt gevonden na een bewogen 85 jaar. Ook al woonde je ver van mij, je was altijd wel in mijn gedachten en in men hart. Daar ben je nu nog steeds. Ik hoopte altijd dat je mijn eerste kindje zou zien voor je je ogen voorgoed ging sluiten. Mijn droom is ni...