Eveltje's blog

Het leven is een rollercoaster, dat weet iedereen. We gaan allemaal door diepe dallen en grote hoogtes in ons leven. Stiekem geef ik hier een verwijzing naar 1 van mijn grote passies Eurosong (The Starlings - Life is a Rollercoaster). Ik weet het, voor veel mensen is Eurosong 1 grote grap. Voor mij is Eurosong echter iets wat enorm veel waarde heeft. Sinds klein af aan werd dit thuis gevolgd en deelde ik de avond met mijn grootouders waar we dan elk onze mening gaven over de liedjes en dan vervolgens volop zaten te wachten op de puntentelling. Prachtige herinneringen. Tot op heden volg ik dit elk jaar zeer actief en blijft een het vaste waarde in mijn leven.  Waardes in het leven, daar wil ik even op terugkomen. Wat is belangrijk in ons leven en hoe gaan we er mee om. Ik heb heel lang van mezelf gedacht dat ik alles wel aan kon, ik had reeds veel meegemaakt in mijn leven en het was mij steeds gelukt om er door te geraken. Ik heb veel gevochten om er te mogen zijn, en nu kon ik eind...

Gisteren, ik was in thuiswerk en Yen zou deze week een volledige week terug naar het Speelhuisje gaan, ging mijn telefoon rond 11u15. Yen was daar toen reeds een 2 tal uur. Ik neem op "Hallo, met Evelien". "Ja, het hier met Björn van het Speelhuisje...". Eventjes stilte en ondertussen hoor ik Yen op de achtergrond tieren, roepen en schreeuwen. "Mja, je hoort het wel voor wat ik bel hé, Yen is in crisis aan het gaan". Mijn hart slaat weer een slag over, "Oké, ik kom hem direct halen". Mijn gedachten slaan weer op hol en ik vraag mij af wat er gebeurd is. Waarom heeft hij het zo moeilijk? Ik neem mijn tas, ik vergeet zelfs mijn raam toe te doen en vertrek met mijn auto richting St-Kruis. Een rit van 10 minuten die nu toch wel een stuk langer duurde. Bij het aankomen in het speelhuisje staan ze me al op te wachten aan de deur. En student doet open en ik vraag of ik naar binnen mag. Ter info, nu met de huidige Coronamaatregelen mag je als ouder het...

Ik vraag mij af of de "noodregering" van Wilmes ooit heeft stilgestaan wat het gevolg ging zijn bij het sluiten van de scholen? Volgens mij zijn de kinderen en jongeren die extra hulp nodig hebben aan hun aandacht ontsnapt, want er werd nooit een onderscheid gemaakt tussen het reguliere onderwijs en het buitengewoon onderwijs. Weet je, het is misschien voor de hand liggend wat ik ga zeggen, maar er is een reden waarom er een verschil bestaat... Sommige kinderen hebben een meer individuele aanpak nodig dan een ander kind en kunnen die vinden in de vele types in het buitengewoon onderwijs. Zowel een meer individuele aanpak alsook aangepaste therapie en opvolging. Mijn zoon volgt buitengewoon onderwijs in het type 9, of autisme (ASS). Wat hij (en deze kinderen) vooral nodig heeft is structuur, duidelijkheid, voorspelbaarheid en een zeer individuele aanpak en visie. Daarnaast krijgt hij ook ergotherapie en individuele gesprekken waar ze aan bepaalde problematieken werken. Elke ...

Is het normaal dat ik als moeder soms het bos door de bomen niet meer zie? Het is weer zo'n dag waar ik oneindig aan het denken ben aan hoe ik een betere moeder kan zijn en of ik soms de reden ben waarom Yen is hoe hij is. Heb ik ergens steken laten vallen of doe ik gewoon mijn best niet? Door zijn autisme zijn de dagen met hem altijd zeer gevuld maar ook zeer geladen. Alles, maar ook echt alles moet gepland, georganiseerd en vooral voorspelbaar zijn. Maar helaas is zo leven in deze realiteit zo goed als onmogelijk. In het leven gebeuren nu eenmaal dingen onverwacht en is het zeer moeilijk om daarop in te spelen. Is dit nu net één van de dingen waar Yen helemaal niet mee om kan. Elke verandering die niet gepland is zorgt al heel snel voor een gigantische woedebui. In deze momenten kan Yen dan ook helemaal buiten zichzelf gaan. Plots is Yen, Yen niet meer... Je ziet een volledig ander persoontje naar buiten komen die er wel hetzelfde uit ziet, maar die zich gedraagt als een kl...

Ik denk dat 3 augustus 2018 voor de rest van mijn leven in mijn geheugen gegrift zal staan. Dit was voor mij de dag dat de wereld even is blijven stil staan... Het laatste jaar ben ik heel vaak naar het ziekenhuis moeten gaan wegens koliekenpijn ter hoogte van de maagstreek. Deze pijn is begonnen ergens vorig jaar, zomaar uit het niets. Vaak wisten de artsen in het ziekenhuis niet vanwaar het kwam. Daardoor heb ik zelfs 2 maal een operatie gehad op 2 weken tijd in augustus vorig jaar omdat men een vermoeden had van een darmhernia (een darm die in de knoop ligt of vastzit). Maar na deze 2 operaties heb ik een paar maanden daarna gewoon terug opnieuw deze pijn gekregen en ben ik opnieuw met de ambulance naar het ziekenhuis gevoerd geweest. Deze keer had men een vermoeden van galstenen en werd ik dit jaar februari opnieuw geopereerd om deze te verwijderen. Steeds dacht ik, oef ik ben er nu eindelijk vanaf, we kunnen weer verder. Maar niets was minder waar... elke maand opnieuw kwame...

Dag juffrouw Celine!   Zomaar eventjes een klasje overnemen in het midden van het schooljaar… Dat is niet evident, zeker  niet als beginnende leerkracht. Maar je bent daar met veel moed en zelfvertrouwen aan begonnen! De kindjes waren even verloren, plotseling juffrouw Ans weg en dan een nieuwe juf. Eventjes toch aanpassen. Maar je hebt van elk kindje heel rap het hartje gewonnen. En zo ook die van Yen! We hadden natuurlijk eerst schrik als ouders, je weet wel, Yen en verandering... Het is meestal geen goede combinatie. We hielden de eerste dagen ons hart vast. In het begin was het wat zoeken voor mij om een goede communicatie te hebben. Maar langzaamaan is dat enorm gegroeid en konden we heel goed praten met elkaar. Ik zag dat je zo hard je best deed voor Yen en dat deed mij zo’n deugd. Zo’n jonge juf, maar toch al zoveel moed. En ik durf zeker zeggen dat kindjes zoals Yen niet makkelijk zijn. Je moet als juf daar je weg in vinden, er moet heel wat motivatie zijn. Maa...